گل های بی دفاع

دراین دایره ایستاده برکهکشان,درهمین حالاهزاران هزارکودک درخانه هایشان نیستند.همین حالاکرورکرورکودک ازهراس صداهای ناهنجارجنگ قلبشان بیشترمی زند.نبضشان نگران است وچشم های معصومشان دودومی زنددرنگاه بلاتکلیف مادران.گریزی نیست ازعواقب پستی هاوپلشتی های دنیا.گریزی نیست ازاین که آتش جنگ همیشه اول دامن زیبای کودکان رامی گیردهراسی نیست ازاین که صدای گلوله هابی شک گوش کوچک ترهارابیش ترمی آزردوبه کجامی شودپناه برد؟

طبل جنگ یک سره می نوازدوزمین آشوب مدام دارد.نگرانی های مابی سبب نیست که هراس ازخواب پریدن فرشته هاراداریم.فکرفردای زمین که حال وروزش راامروزرقم می زنیم بایددغدغه همه مان باشد.ازخداطلب کنیم تاکودکی بچه هارابیش ازپیش برایشان شیرین گرداند.خدایا!لطافت کودکی مان رابه مابازگردان که توبهترین امانتداردرزمین وآسمانی!

(سفیریونیسف)

/ 1 نظر / 3 بازدید
نی نی

ازهمدردی شماکمال سپاس راداریم[ماچ]